گاهی اوقات فکر می کنم

در روزی که نمی دانم

در زمانی که خاطرم نیست

جایی میان کودکی ام

گم شده ام

احساس می کنم

از آن روز به بعد

کس دیگری مرا

و زندگی ام را ادامه داده است

از آن روز به بعد

نمی دانم چه بر سر "من" آمده

کاش میشد سراغی از او بگیرم

همین قدر می دانم

که اگر زنده باشد

تا به امروز

تمام جهان را فتح کرده است...!

پ ن1: این متن اصلاحیه ندارد، به بزرگی خودتان ببخشید!

پ ن2: برای حادثه نصیحت سودمند نیست.

پ ن3: بگذار باز هم به تو برگردم...

ای من

اینجا تنی به خاک نشسته است

روزی هزار بار

سیمای آتشین تو را یاد می کند

بنگر

این تن همان جوانه خامیست

که از داغ پختگی

فریاد می زدی به فریادهای او

امروز

بسیار داغ تر زتو فریاد می کند

دیگر اسیر بی گنهی نیست

آزادی پر از تب و تاب بهشتی اش

دیگر به نامه عدم خویش

امضا نمی زند

وقتی به گاه عشق

حاشا نوشتی اش

اینبار

افسانه وار کودکی اش را

از آن دمی که مرد

تا بازدم مرگ

تقدیر می کند

آنگاه

روزی اگرچه دیر

                  بی تاب تر ز روز جوانی

با اشک هم شده

                   لبخند می زند

حتی اگر صلاح ندانی...